Een tankstation is een plaats waar bestuurders, op weg naar een hun bestemming, noodgedwongen even kunnen stoppen om hun brandstof bij te vullen. Vaak wordt een tankstation ook gecombineerd met een klein winkeltje of een wegrestaurant. Zo kan men aan bestuurders een volledige service verlenen.

Raar maar waar, was het eerste ‘tankstation’ ter wereld eigenlijk een apotheek. De echtgenote van Carl Benz zou op 1888 zonder benzine gevallen zijn op weg naar haar moeder (één van de eerste lange-afstandsrit met een automobiel). Er bestonden toen nog geen tankstations, dus zou de vrouw bij een apotheek zijn hele voorraad ‘ligroïne’ (=wasbenzin, een product om vlekken te verwijderen) opgekocht hebben en zo haar rit hebben kunnen verderzetten.

 (Nai)

P.Struycken houdt zich vooral bezig met kleur en vorm. Deze thema’s heeft hij deze keer ook toegepast in het Nederlandse Architectuurinstituur (arch. Jo Coenen). Hij heeft er een lichtinstallatie ontworpen voor deze  lange gang (zie afb.) die aan beide zijden geflankeerd wordt door betonnen kolommen. Aan de hand van computergestuurde, van kleur veranderende tl-buizen die hij tussen de kolommen, aan het plafond plaatste, werd er een ritmisch kleurenspel gecreëerd.

Maar het werken met ‘licht’ als basismateriaal kan bepalen vereisten met zich meebrengen. In 1998 werd de installatie ‘verpest’ doordat de kolommen overschilderd werden. Door dit incident  is er een grote discussie ontstaat over de risico’s van kunst in openbare ruimte. De hamvraag is; “In hoeverre mogen de omstandigheden waarbinnen een werk tot stand gekomen is, veranderd worden?”.

DALE CHIHULY – The niijima floats

 (Schiphol)

Kunstenaar Dale Chihuly heeft dit kunstwerk ontworpen voor de centrale hal van het World Trade Canter op Schiphol. Het betreft hier 85 gekleurde, glazen bollen (doorsnede tussen de 80 en 100cm) die op een dun laagje water geplaatst zijn. Het kunstwerk komt zo immens over dat het lijkt alsof de ruimte er speciaal voor gemaakt is. Dale Chihuly werkt wel vaker met gekleurd glas en het effect dat deze kleuren om hun omgeving hebben. Zijn werken lijken ook steeds een referentie te bevatten naar de onderwaterwereld (fel gekleurde koralen ed)

Deze gang/ruimte krijgt een heel andere beleving door het invallende licht op het gekleurde glas dat hier als plafond gebruikt wordt. Het lijken wel grote, felgekleurde vissen die door de ruimte zwemmen.

JENNY HOLZER – Lichtinstallatie

 (Schiphol)

Jenny Holzer staat bekend om haar gebruik van taal als expressiemiddel. Ze legt steeds een sociaal-maatschappelijke of politieke nadruk in haar werk. Ze beschouwd diegene die onderworpen wordt aan haar kunst niet als iemand die je moet laten genieten van esthiek. Ze wil mensen prikkelen, confronteren, nadenken, bewust haar kunst laten beleven. Ze maakt hierbij gebruik van lichtkranten, zoals deze installatie op Schiphol. In rode neonletters passeren verschillende vragen, stellingen en tekst het revue.

MARIN KASIMIR – Zoom in/ Turn around

Het werk van Marin Kasimir bestaat erin realiteit, digitale beeldmanipulatie en enscenering samen te voegen. In deze parkeergarage heeft hij de wanden bekleed met een 75m lange en 2m hoge panoramafoto. Hierdoor verdwijnt het ‘ondergrondse’ karakter van de parkeergarage en krijgt de bezoeker een meer ‘veilig’ gevoel.

Ook hier past hij dezelfde techniek van enscenering toe.

POST HORNY/TAPE TUM – Moving Underground

Op initiatief van studentes Laura Vanerom en Lisa Vrancken werden er afwisselend op de 3 drukste metrostations van Brussel 40 stapelbedden op het perron geplaatst. Met de installatie wil men de louter functionele raison d’être van de metrogangen als doorgangsruimte doorbreken. De stapelbedden werden in een repetitief patroon geplaatst en werden begeleid met repetitieve elektronische klanken. Zo wou men de routine van de reizigers nog eens extra onderstrepen. De stapelbedden werden elke morgen opgemaakt door kamermeisjes en mochten effectief gebruikt worden door de reizigers.

MADJE VOLLAERS/PASCAL ZWART – Full Color

Dit felgekleurde bushokje valt meteen op en dat was ook de bedoeling. Van binnenuit ziet men de omgeving, de straat, de voorbijgangers gehuld in deze felle kleuren, waardoor alles minder grauw lijkt. Vollaers en Zwart hebben dit bushokje op een visuele manier ook verbonden met het nabijgelegen viaduct. Aan beide zijden van het viaduct zijn lage platen kunststof aangebracht met dezelfde kleuren als het bushokje, net brugleuningen. Wanneer je onder het viaduct loopt, komen deze kleuren weer terug in het plafond.

Tentoonstelling van 21 diademen voor Maxima. Foto’s van deze ontwerpen werden aan bruggen gehangen. Met een bootje kon men deze ontwerpen bekijken en er doorheen varen.

JAMES YAMADA – Our starry night

Een sculptuur ontworpen door Yamada. Een soort poort die eigenlijk geen functie heeft en naar nergerns leidt.  Naargelang de persoon die er door loopt, zal deze poort anders oplichten. Desondanks men er gewoon rond kan lopen, zullen de meeste mensen toch door de poort lopen.

MAURICE AGIS – Dreamscape

VERNER PANTON – Visiona

PHIL NELSON

http://www.ghostcity.com/

Volg de link voor een digitale NON-Place

GENERIC CITY – Rem Koolhaas

Hierover bestaan oneindig veel teksten maar het gaat er over dat er steden ontworpen worden,
waar mensen niet horen te ‘leven’.

Het lijkt ons van zelfsprekend dat we in deze tijden het programma van een terminal niet enkel gaan
beperken tot een ticketbalie en wachtzaal, maar een gebouw maken dat tal van andere activiteiten
bundelt. Zoals we meer en meer zien bij stations en luchthavens . Deze beschikken over tal van
activiteiten om het soms lange wachten op te vangen . De aanwezigheid van bars ,restaurants,
winkels , ontspanningsmogelijkheden enz.. zorgen ervoor dat we het gevoel krijgen van in een kleine
stad te verblijven . Deze transferia zijn als het ware een stad in een stad . Een gedachte die we al
tegenkwamen bij Generic city1 (Koolhaas, Generic City) van Rem Koolhaas2 waar hij zijn visie over de
luchthavens als kleine steden, binnen de bestaande stad, die 24 uur op 24 leven kracht bijzette . Deze
gedachte zien we ook sterk naar voor komen in zijn wedstrijdontwerp voor de ferryterminal in
Zeebrugge uit 1989 . Hier past hij een zeer hybride programma toe waar hijzelf over zei : ‘De
terminal in niet louter utilitair maar een attractie op zich’ (Koolhaas, 1986) .De terminal is niet enkel
functioneel als terminal maar vervult ook een publieke functie binnen de stad .  -GLENN VAN OOTEGHEM!-

De geboorte

draaideuren

Geeft meestal de toegang tot een andere wereld.

In Lichtland. Een fantasie van H.l. Mc Cutchen, kom je het fantasieland in door de herinnering.

time traveling

1 vroeger werd groen verbannen uit de stad. Nu gaan ze hand in hand

Een nieuw stadspark

De in 1975 gesloten mijn Carl-Alexander in Baesweiler hoorde bij het district Aken, het noordoostelijke deel van het Limburgse mijngebied dat zich uitstrekt van Nederland en België tot in Duitsland. Op het terrein van de voormalige mijn ontstond het Carl-Alexander-Park.

Op basis van het concept van de winnende bijdrage van het samenwerkingsverband DTP Essen en PASD Hagen is het masterplan ‘Carl-Alexander-Park Baesweiler’ ontwikkeld. Centraal element van het masterplan was het creëren van een nieuw technologie- en industrieterrein met als zwaartepunt biotechnologie en biowetenschappen. Ook de begrippen natuur, recreatie en wonen aan de voet van en op de steenberg speelden een belangrijke rol. Centrale thema’s zijn de ‘berg’ en de ‘weg omhoog’. De zogenaamde Bergfoyer met zijn rode gevelbekleding fungeert als de poort naar deze weg. Het is het ‘basiskamp’ voor de beklimming van de steenberg en een centraal trefpunt waar mensen kunnen ontspannen en nieuwe energie kunnen opdoen onder het genot van een hapje en een drankje.

De bezoeker begint aan de klim via een trappenhuis in de Bergfoyer. Van daar bereikt hij een ca. 25 m lange hangbrug. Deze brug vormt de verbinding naar de zweefbrug die de bezoeker op een hoogte van 6 tot 10 m boven de grond langs de bergwand naar boven brengt. Tijdens de klim verandert de zweefbrug van karakter. Hij eindigt in een pad dat recht over de bergkam loopt naar het volgende element, het bergplateau. Het bergplateau is een uitkijkplatform op de zuidwestelijke flank van de top van de steenberg. Hier kunnen de bezoekers uitrusten en bij mooi weer genieten van een vergezicht over het gebied rond Aken en het park aan de voet van de steenberg.

Kunst project in een park

Christo & Jeanne-Claude

The Gates, Central Park, New York City, 1979-2005

Running Fence, Sonoma snd Marin Counties, California, 1972-76

GALLERIE VITTORIO – Milaan

WINKEL SCHUNCK

 (Brusselpoort_Mechelen)

Het woord ‘Poort’ is een afgeleide van het Latijnse ‘Portare’ , wat ‘dragen’ betekent. Het vindt zijn oorsprong met het ontstaan en de opbouw van steden. Het terrein van de nederzetting (stad) werd, alvorens de stadsomvalling gebouwd kon worden, in de grond afgebakend met een ploeg. Op de plaatsen waar een doorgang in de stadomwalling voorzien moest worden, werd de ploeg opgetild/gedragen.

Door expantie van de steden werden omwallingen neergehaald. In veel grootsteden kan men vandaag de dag nog restanten zien van de oude stadsmuren, vaak is de stadspoort het enige resterende. Ze kan nog steeds fungeren als doorgang, maar haar verdedigende functie is wel teniet gedaan.

POORT

Men kan een poort dus het beste omschrijven als een toegang die zorgt voor een doorgang naar een afgebakende ruimte/omgeving. Een poort blijf het aspect van veiligheid in zich dragen, doordat men zelf de doorgang kan regelen.

WINKELPOORT

Een type dat een ultiem voorbeeld is van het veiligheidskarakter van de ‘Poort’. Het maakt deel uit van het beveiligingssysteem in winkels en warenhuizen. De poortjes detecteren labels die niet door de cassière werden gedeactiveerd. Het systeem werkt dus anti-diefstal.

DETECTIEPOORT

Ook hier weer een poort als beveiligingsmiddel. De poort detecteert of er een persoon doorgaat en of deze persoon specifieke materialen/producten bij zich draagt. Naargelang de gestelde eisen voor de te betreden ruimte kan een persoon de toegang verleend of juist ontzegd worden.

USB POORT

Zorgt voor de aansluiting van randapparatuur bij computers. Informatie krijgt zo een doorgang van het ene object (stick, harde schijf ed) naar het andere (computer, laptop). Ook hier is er een veiligheidssysteem toegepast. De computer zal melden dat er een (al dan niet onbekend) randapparatuur aangesloten werd en de firewall van de computer zal eventuele virussen of onbekende bestanden tegenhouden.

Zo zijn er tunnels die niet bedoeld zijn voor menselijke doorgang zoals leidingen, kabels ed

Dan zijn er de tunnels die wel bedoeld zijn voor menselijke doorgang, maar die volgens voertuig gespecifiëerd worden

 (voertuigentunnel)  (spoortunnel)  (scheepvaartstunnel)  (fietserstunnel)  (voetgangerstunnel)

Wegrestaurants, zoals de naam al laat vermoeden, zijn eetgelegenheden die zich naast een (autosnel)weg bevinden. Omdat ze geen eindbestemming zijn, maar een tussenstop op iemands route naar een bestemming, kunnen ze als dusdanig ook als doorgangsruimte beschouwd worden.

DRIVE-IN

Bij een drive-in restaurant parkeert men het voertuig voor het restaurant. Zowel voor het bestellen als voor het opeten van de gewenste maaltijd  moet men zijn voertuig niet verlaten. Iemand van het personeel komt uw bestelling bij uw wagen opnemen en brengt ook later de bestelling naar uw wagen. De auto blijft geparkeerd tot men gedaan heeft met eten.  De populariteit van deze drive-in restaurants minderde met de opkomst van de drive-through.

DRIVE-THROUGH

Ook bij drive-through restaurant verkrijgen mensen hun maaltijd zonder hun voertuig te moeten verlaten. De auto’s wachten in een rij, waarna ze bij één of meerdere ramen hun bestelling kunnen maken, afhalen en betalen.  Het grote verschil met een drive-in is dat de auto’s bij een drive-through niet parkeren. Ze worden aangezet om steeds door te rijden en hun maaltijd elders te nuttigen.

1. Het ontstaan

Door de toename van het gemotoriseerde verkeer vanaf eind de jaren 1820 en de groei van het individueel autobezit steeg de vraag naar efficiënte en gemeenschappelijke parkeerruimte. Parkeerruimte bestond toen nog niet in de dichtbebouwde steden die niet op maat van de auto waren ontworpen.

Dankzij de uitvinding van gewapend beton kon men in verschillende lagen bouwen, met elementen als kolommen en hellingbanen die aansluiten bij het heersende modernisme. Vanaf de jaren ’60 werd de auto gemeengoed en konden mensen buiten de stad gaan wonen die steeds minder aantrekkelijk werd door de toenemende automobiliteit. Parkeerruimte moest men voorzien op 3 plaatsen, thuis, het werk en waar men pauze nam. Overal in het land rezen betonnen bunkers op, die in die tijd zeer onveilig en berucht waren.

Om de stad terug aantrekkelijk te maken moest men deze goed doen functioneren en parkeergarages voorzien op strategische plaatsen want we blijven de auto verkiezen boven het openbaar vervoer. Naast het ondergrondse type ontstaat nu ook het bovengrondse type in gebouwen.

2. Het gebruik

Men moet een onderscheid maken tussen openbare parkeergarages en stallingsgarages. Openbare parkeergarages zijn meestal betalend maar wel vrij toegankelijk. De toegang tot stallingsgarages daarintegen wordt voorbehouden voor één vaste gebruikersgroep, bewoners van een gebouw bijvoorbeeld.

Ook in het parkeerprincipe maken we onderscheid tussen ‘traditionele’ parkeergarages, automatische en half-automatische parkeergarages. Het onderscheid zit in de mate van inbring die de bestuurder heeft op de wijze van het parkeren.

3. Top of Flop

Een aantal factoren voor het slagen van een parkeergarage: logische plaatsbevinding tov verkeersaantrekkende functies, eenvoudig bereikbaar en een goede aansluiting op het verkeerscirculatiesysteem + indien volzet een aanduiding naar de volgende parking. Ook voor het fysieke welzijn van de voetganger of chauffeur als voor de sociale veiligheid moet zorg worden gedragen, dit kan via indeling, daglicht toetreding, kleurgebruik en bewegwijzering. Maar ook indirecte functies kunnen hiertoe bijdragen, zoals functiemenging en meervoudig gebruik.

GESCHIEDENIS

Voortbeweging kenmerkt zich door een verplaatsing van het ene naar het andere punt het vervoermiddel waar de mens, voor deze reis, gebruik van maakt wordt ‘tijdelijk’ geparkeerd. Het gegeven van parkeren bestaat dus al lang van voor het ontstaan van de auto. De eerste en oudste vervoermiddelen zijn de dieren, die als ze niet werden gebruikt vastgebonden werden aan een hek (straatparkeren) of in een stal (de garage).

De kleine straatjes van de stadscentra waren niet berekend op grote hoeveelheden vervoer, daarom ontstonden wagenpleinen aan de rand van de stad. Deze lagen net achter stadspoorten en kruisten met de invalswegen. Hier liet men wagens en karren achter om handel te gaan drijven in de stad.

Rijke particulieren voorzagen echter wel een koetshuis naast de woning, het was privégebied.

Deze wagenpleinen en koetshuizen bleven gangbare parkeerplaatsen, zelfs tot na de introductie van de auto.

De eerste auto in onze streken kwam er eind 19de eeuw en werd toen aanzien als een luxeproduct dat droog werd gestald in koetshuizen. In 1913 ontstond de massaproductie van auto’s en groeide het aantal autobezitters.

De gewoonte om koetshuizen te voorzien verdween echter langzamerhand. De auto hoefde niet meer dagelijks uitgelaten of verzorgd te worden. Enkel welgestelde autobezitters gaven hun auto een plek bij de woning. Omdat het parkeren loskwam van het huis, er moest een nieuwe plaats bedacht worden om deze auto’s kwijt te raken en mede door ruimtegebrek ontstonden ‘collectieve’ bewonersgarages, hetgeen financieel aantrekkelijk was. Echter, de modernisten waren zeer gefascineerd door techniek en mobiliteit en hebben een nieuw type huizen ontworpen waarvan de opbouw is aangepast aan het parkeren.

Het groeiende autoverkeer was zo enorm, dat eerdere oplossingen voor het parkeren, zoals een strook van de rijbaan hier exlcusief voor vrij houden, niet meer voldeden. Auto’s moesten buiten de verkeersstromen worden gestald: op tot parkeerterrein bestemde pleinen of in gebouwde stallingen.

Vanaf de introductie van de auto ontstonden centrale verkoopplaatsen: de showrooms, die als doel hadden de nieuwe modellen te tonen. Hiervoor werd een nieuw gebouwtype ontwikkeld: de meerlaagse garage. Ontwikkelingen in de bouwtechniek hadden hier een grote invloed op door de uitvinding van gewapend beton in 1870.

Via hellingbanen, ook gemaakt van gewapend beton, ontstond de mogelijkheid om van de ene naar de andere vloer te komen.

Deze showrooms hebben een grote invloed gehad op het ontstaan, uiterlijk en schaalvergroting van parkeergarages.

De parkings als zelfstandige gebouwen werden op braakliggende terreinen en in meerdere lagen gebouwd, om de binnenstad van verkeer te ontlasten.

Na de tweede wereldoorlog werden in veel landen autowegen verbeterd of aangelegd ten behoeve van snellere vervoersmogelijkheden. Het belangrijkste vervoermiddel zou de auto met eigen bestuurder worden en vanaf de jaren ’60 werd dit ook dankzij de stijgende welvaart een massaproduct.

Het modernistische gedachtengoed kwam op en stond voor de strikte scheiding tussen wonen, werken, recreatie en verkeer. Het loskoppelen van deze functies gaf een weerslag in de opvattingen over parkeren. Openbare ruimte rond de woningen werd vrij gehouden door het concentreren van het parkeren in aparte garages, die net als de woningen in beton waren uitgevoerd.

De financiële middelen groeiden en er kwam een behoefte naar nieuwe en ruimere woningen, waar men in de drukke steden met grotere verkeersoverlast en stijgende grondprijzen niet meer aan kon voldoen. Omdat meer en meer mensen over een auto beschikten begon de uittocht uit de stad, naar meer landelijke gebieden errond. In deze zogenaamde slaapsteden was weining werkgelegenheid, waardoor het verkeer alleen maar toenam en de behoefte naar parkeerruimte in de stad alleen maar steeg. Ook de opkomst van vrije tijdsbesteding droeg hier een steentje bij. Al gauw ontstonden de eerste parkeermeters.

Omdat deze vraag exponentieel bleef groeien begonnen bedrijven en particulieren zelf initiatief te nemen door garages in te bouwen in nieuwe kantoorgebouwen. In deze periode ontstaat een nieuw gebouwtype: het parkeren wordt op grote schaal geïntegreerd in andere bebouwing. Hier ontstaat een belangrijke gedachtenverschuiving, particulieren trekken de taak voor deze ontwikkeling op zich.

De grote leegloop uit de stad, door de cityvorming, kon niet blijven duren en men moest een oplossing bedenken om het woon- en leefmilieu in de binnenstad te verbeteren. Eén van de programmapunten hiervoor was de dominante rol van het verkeer een halt toe te roepen. Winkelstraten werden autovrij gemaakt, het openbaar vervoer gepropageerd en straatparkeerplaatsen opgeheven (die men compenseert met parkeergarages aan de rand van het centrum).

Om de stad zo compact mogelijk te houden, werd er extra ruimte gevonden door nieuwe openbare parkeergarages in het centrum voortaan ondergronds te gaan bouwen.

Tot dan toe is er nooit stilgestaan aan de belevingswaarden van parkeergarages omdat het geen gebouwen zijn waar ‘geleefd’ wordt. Het zijn vluchtige, tijdelijke plekken, overstapstations van de ene verblijfplaats op weg naar de andere. Hierdoor kregen ze een doods en verlaten karakter.

Omdat parkeergarages de dag van vandaag steeds belangrijker worden is het nodig om ze vorm te geven naar hedendaagse maatstaven, ze ondergaat de laatste jaren een heuse gedaanteverwisseling.

In plaats van ze als een noodzakelijk kwaad te blijven zien, wordt getracht er op een innovatieve wijze mee om te gaan. Er zijn een aantal nieuwe methodes:

integratie van verscheidene andere functies, zoals een supermarkt

‘dubbel’ gebruik, diverse gebruikersgroepen op verschillende tijden.

Stilaan is de voetganger en fietser opnieuw ruimte aan het heroveren en heeft de parkeergarage op sommige locaties een hoge marktwaarde.

Ook de ontwikkelingen op het vlak van techniek  leiden tot nieuwe inzichten en mogelijkheden. De innovatie is niet gebleven bij gewapend beton, maar door innovatief gebruik van staal/en/of/beton kunnen slankere constructies, kolomvrije ruimten en vrij indeelbare gevels gemaakt worden. Duidelijke zichtlijnen, veel (dag)lichttoetreding en voldoende vrije ruimte dragen bij tot de verbetering van de sociale veiligheid.

Ook op vlak van toegangscontroletechniek, dataverwerking en betaalsystemen heeft de tijd niet stil gestaan. Parkeerplaatsreservatie over het internet, in- en uitrijden met je creditcard, klantenkaarten,… zijn mogelijk.

Door dubbelgebruik en functiemengingen wordt het mogelijk om steeds grotere parkeergarages te bouwen, waardoor de sociale veiligheid ook weer toeneemt door de continue aanwezigheid van gebruikersgroepen, ruimtes worden ook overzichtelijker door kolomvrije overspanningen, een goede verlichting en strakke afwerking van vloeren en plafonds. Naast de traditionele parkeergarages ontstaan ook de (half)automatische, waar enkel de entree het visitekaartje vormt.

Wikipedia

Een bushalte is een locatie waar een bus van het stads- en streekvervoer stopt. De haltes zijn herkenbaar door een buspaal die volgende informatie bevat:
-naam van de halte
-zonenummer
-lijnnummers van bussen die deze halte passeren, met voor elke lijn de eindbestemming en in het kort de route
-een bordje met de vertrektijden

Bij sommige haltes is een abri (wachthuisje) neergezet, zodat de reizigers droog kunnen zitten. Sommige bushaltes aan de op- of afrit van een autosnelweg hebben een knop, waarmee een negenoog in werking kan worden gesteld, zodat de chauffeur weet of hij de snelweg af moet om een halte te doen.

Vraagafhankelijk stoppen
Het stoppen bij een halte is meestal vraagafhankelijk. Bij de grotere bussen drukt de reiziger op een knopje aan de binnenwand van de bus, waardoor er zowel bij de chauffeur als bij de reizigers een (rode) lamp gaat branden. Bij het indrukken van de knop kan een geluidssignaal te horen zijn.

Busstation
Wanneer er meerdere haltes aanwezig zijn op een locatie waar ook meerdere buslijnen stoppen wordt dit een busstation genoemd.

Abri
Bij een groot aantal bushaltes is een wachthuisje, een abri, neergezet waar reizigers beschut tegen regen en wind op de bus kunnen wachten. In veel abri’s is reclame aanwezig. In sommige abri’s is een kaart weergegeven van de omgeving van de halte of het lijnnet in de betreffende gemeente of regio. Veel abri’s zijn voorzien van een of meer zitplaatsen.

Sociale veiligheid op de bushalte
http://kpvsove.vm123.remotion.nl/files_content/kennisbank/Bushalte_sociale_veiligheid.pdf

5 factoren die bijdragen aan de ideale, veilige wachtsituatie voor busreizigers.

Gezelschap

Reizigers in gezelschap worden minder lastig gevallen dan mensen alleen

(objectief). Bovendien voelen mensen zich ook veiliger in gezelschap (subjectief).

Er zijn verschillende mogelijkheden om de levendigheid bij en rond een halte te

vergroten. Het begint natuurlijk al met de keuze van de locatie voor de halte: het

liefst bij woningen en winkels, zodat er een zekere sociale controle is. Haltes in

monofunctionele industrie- en kantorencentra zijn in de regel in de donkere

avonduren onprettige plaatsen om te verblijven. Net als haltes in het bos. Een

andere mogelijkheid is een fietspad langs de halte te laten lopen. Of het vlakbij de

halte plaatsen van een brievenbus, een telefooncel, een kiosk of een pinautomaat.

Ook kan worden gedacht aan een kiss + rideplaats voor het wegbrengen en

ophalen van passagiers. Ten slotte kan een suggestie van gezelschap worden

opgewekt door het plaatsen van dynamische reisinformatie. Deze vermindert de

onzekerheid bij reizigers en vergroot de veiligheidsbeleving. Er zal echter altijd

maatwerk nodig blijven om het veiligheidsgevoel zo groot mogelijk te laten zijn.

Omgeving

Hierbij gaat het om de beleving van de ruimte om de halte heen. Een omgeving die

rommelig is, waar vuil ligt, plekken met graffiti en waar vernielingen hebben

plaatsgevonden roepen een onprettig gevoel op. Er moet dan ook veel aandacht

uitgaan naar het onderhoud van de halte en zijn omgeving. Vuil op straat moet op

tijd en regelmatig worden opgeruimd, prullenbakken moeten niet uitpuilen, kapotte

onderdelen van de halte moeten zo snel mogelijk worden vervangen en onkruid

tussen de stoeptegels moet worden verwijderd. De omgeving moet er fris uitzien en

een uitstraling hebben van permanente ‘bewoning’ en gebruik. Zoals eerder gezegd

moeten de eisen aan en verantwoordelijkheden voor het beheer en onderhoud

duidelijk zijn geregeld tussen alle betrokken partijen.

Het gebruik van groen in de omgeving bevordert ook het gevoel van sociale

veiligheid. Maar struiken mogen het zicht niet belemmeren. Openbaar groen,

bloemperken en gras zijn, mits goed bijgehouden, voorbeelden van elementen die

‘bewoning’, menselijke aanwezigheid suggereren.

Zichtbaarheid

Transparantie en zichtlijnen zijn bij dit kopje de sleutelbegrippen. De reiziger moet

goed zicht hebben op de omgeving en andersom moet de buschauffeur de reiziger

goed kunnen zien. Er moet wel groen, maar geen hoge en weelderige beplanting

rondom de halte zijn. Als er weinig bewoning is kan een reclamepaneel beter in de

achterwand van de abri worden aangebracht, in plaats van in de zijwand. Dit

vanwege het noodzakelijke doorzicht. Voorkom onoverzichtelijke hoeken, muurtjes

en andere obstakels.

Het gevoel van veiligheid kan ’s avonds worden vergroot met een goede openbare

verlichting, verlichting in de abri en met goede zichtlijnen. Bij slecht verlichte

bushaltes kan een haltestopknop uitkomst bieden. Met een druk hierop zet de

reiziger een lamp in werking, waardoor hij zichtbaar is voor de chauffeur. Deze

vorm van verlichting is in 2004 voor het eerst toegepast in Overijssel. In 2005

volgden haltes in het noorden van Zuid-Holland en in Noord-Holland Noord.

Sociaal veilig licht is licht dat het gezicht goed beschijnt. Licht dat uitsluitend van

boven komt kan het gezicht juist in de schaduw zetten. Ook de kleur van het licht

speelt een belangrijke rol. Reizigers verkiezen een ‘warmere’ kleur boven het vaak

toegepaste witte licht.

Uitwegen

Het is voor de beleving van de halte van belang dat de reiziger zich nimmer

opgesloten voelt. Zo’n gevoel kan ontstaan in een gesloten wachtruimte of een abri

met een te smalle ingang. Als iemand in de toegang tot de abri staat, zullen andere

reizigers ervoor kiezen buiten te blijven wachten. Een bredere opening brengt

weliswaar minder beschutting met zich mee, maar de mogelijkheid ongehinderd

weg te kunnen lopen is belangrijker dan het verlies aan beschutting.

Het ‘opgesloten’ gevoel kan ook ontstaan bij haltes die slechts vanaf één richting te

bereiken zijn, zodat mensen zich in een fuik wanen. Alternatieve routes kunnen dit

voorkomen. Beide aspecten raken het psychologisch begrip ‘persoonlijk territorium’.

Toezicht

Het organiseren van permanent fysiek toezicht op bushaltes is niet mogelijk.

Daarom moet wat dit onderdeel van sociale veiligheid betreft worden geput uit de

volgende next-bestoplossingen:

- geregelde inspectie door controleurs

- ‘vliegende controle’ tijdens de rit door chauffeurs

- informeel toezicht door een naburige winkelier of bewoner

- cameratoezicht bij haltes waar geregeld vandalen huishouden. Dit toezicht kan

slechts registrerend zijn, zodat opnamen gebruikt kunnen worden als

bewijsmateriaal, maar het kan ook live toezicht zijn.

- vanwege de kosten zal bij het overgrote deel van de bushaltes volstaan moeten

worden met het aanbrengen van een duidelijk zichtbaar telefoonnummer van de

toezichthouder. Bij belangrijke haltes kan een SOS-zuil worden geplaatst, net

als op sommige metrostations. Al naar gelang de klacht kan de centrale de

politie of de beheerder inschakelen.

Het is van belang over sociale veiligheid en vandalisme goede procedures af te

spreken met alle betrokkenen. De Handreiking Lokale Veiligheidsarrangementen

biedt hiervoor een goede basis. Deze is te vinden op www.kenniscentrumsv.nl.

TOEGANG MINDERVALIDEN EN KINDEREN?

1 metrokaart maakt je wegwijs doorheen ALLE ondergrondse metrostations van LONDON!

www.grandcentralterminal.com (check even deze website)

Dit is het grootste station van New York, alles is er aanwezig, shopping, food court, etc er zijn zelfs begeleide wandelingen doorheen het gebouw!
Het zet de bewoners aan tot zaken zoals freezing en willen hierdoor even aandacht trekken en mensen even aan het denken zetten….

We zullen maar direct van start gaan de lijst met onderwerpen en namen kan je hieronder vinden.

En dan kunnen we naar harte lust bloggen é!

G

Metro

Terminals

Station

Luchthaven

H

Metro

Tramstations

Bushaltes (Curitiba)

Parking (carpooling)

Lobby

I

Wegrestaurants

Tankstations

Tunnels (voetganger, fietser, auto, trein)

Poorten

Passages

Supermarkten

S

Bruggen

Parken/Shortcuts

Wonderwall

Lift